از حاشیه های رشت تا ماکائوی چین

گیل نگاه: انتخابات در رشت همچون بسیاری از شهرهای ایران نماد کامل غلبه ی حاشیه بر متن است. چرا که افزونی تعداد حاشیه نشینان شهری چه در مبحث جغرافیایی و چه در مبحث تاریخی و فرهنگی بر اهالی متن و طبقه ی متوسط همواره موجب تغییر آرا به نفع حاشیه نشینان است. و آنانکه که قواعد آرای برابر و اصول دموکراسی را پذیرفته اند مجبور به پذیرش نتیجه ی انتخابات اینگونه نیز هستند. اما در رشت غیر از این غلبه عمومی، روحیه ی طنازی، سرخوشانه و سهل گیرانه مردم هم در تعیین نتیجه انتخابات دخالت دارد. در تمام تاریخ انتخابات این شهر همواره نوعی لبخند تند و تیز (شما با ادبانه اش را پوزخند تمسخر آمیز ترجمه کنید) بر چهره ی رای دهندگان حاکم بوده است. گاهی این در رای شگفت آور به پرویز شریفیان نمود پیدا می کند، گاهی در رای فراوان به فلان بازیگر سریال های طنز و روزی هم در رای آوری مجری برنامه های کودک! تا اینجایش اشکالی ندارد! اما زمانی که این رای پوپولیستی و عامه پسند در خدمت منافع گروهی و سیاسی مصادره شود زنگ خطری است برای ارکان دموکراسی، چرا که در بسیاری موارد کسانی که از این امتیاز غیر عقلانی دموکراسی برای رای ...