این را که جایی بودجه بگیرد و حساب پس ندهد قبول ندارم

احمد توکلی، سیاست مدار اصولگرا که اقتصاد خوانده و چندین دوره نماینده مجلس بوده در این سال ها سعی کرده خود را با برند یک سیاست مدار «ضد فساد» تعریف کند. او مؤسسه ای هم با عنوان دیده بان شفافیت و عدالت تأسیس کرده است. این مؤسسه قرار است به پرونده های حقیقی و حقوقی درباره فساد ورود کند. مؤسسه او گاهی هم نشست خبری برگزار می کند و درباره فعالیت هایش گزارش می دهد. توکلی بارها گفته که فساد اقتصادی در کشور به مرحله «فساد ساختاری» رسیده است. به بهانه تجمعات اعتراضی اخیر با او گفت وگو کرده ایم؛ به ویژه که آغاز برخی از این تجمعات هم با ورود مال باختگان مؤسسات مالی به خیابان رقم خورد. احمد توکلی اصولگراست و این ریشه تفکر اصولگرایی او حتی در منش فسادستیزی اش هم نمودار است. مثلا وقتی از او سؤال می شود که آیا به نظر شما نباید از سهم بودجه مؤسسات غیردولتی به نفع بودجه عمومی مردم زد؟ مخالفت می کند و می گوید این مؤسسات باید نظارت پذیر شوند در صورتی که بودجه هایشان را در راستای اهداف و برنامه های خود مصرف کرده اند، دلیلی بر حذف بودجه آنها نیست. او معتقد است: «اگر آن مؤسسه ١٠ درصد هم مقبولیت داشته باشد اما کاری که می کند مورد نیاز جامعه باشد، حق دارد بودجه بگیرد». او ما را متهم می کند که به «دیکتاتوری اکثریت» معتقد هستیم، گویی تعیین بودجه برای برخی نهادهای خاص فرهنگی مرتبط با حریم خصوصی اقلیتی است که حتی مخالفت یک اکثریت در انتخابات با این نگاه خاص هم نمی تواند باعث حذف ردیف های بودجه خاص شود.